Net als je denkt dat je de Chinezen toch wel een beetje gaat begrijpen en het leven hier bijna saai en voorspelbaar wordt, raak je toch weer verrast. Gelukkig aangezien we weer wat te schrijven hebben, wat minder gelukkig aangezien het onze directe leefomgeving betreft.
In onze compound is het namelijk nogal vol met auto’s. We hebben wel mega grote parkeergarages maar daar moet je voor betalen dus die staan leeg. En elke avond slipt het hele compound dicht met auto’s die werkelijk in elke hoekje en gaatje geparkeerd worden. Voor de uitgang van een huis, voor de ingang van de garage, midden op straat echt overal. Maar er komt een moment dat vol echt vol is, en dat moment was bereikt.
Dus wat doe je dan:
Het hek naar de wandelboulevard, vernieuw/vergroot je, zet je vervolgens open met een bewaker erbij en de weg is vrij zodat de mensen hun auto’s op de wandelboulevard pal voor ons huis kunnen parkeren. Weg een prachtig uitzicht en weg speelplek voor de deur.
Richard is vandaag bij het management langs geweest, maar die begrepen echt niet wat het probleem was.
Dus misschien moeten we vanavond toch nog maar is met jack gaan verven of stokgooien (toevallig in de buurt van een auto)
